November 9, 2022 By jblh

Tony Shaw | Bezoekersatleet juni 2011

Tony Shaw
Leeftijd: 52
Woonplaats: Williston
Familie: vrouw, Joann; twee dochters, zowel Katy als Emily
Beroep: fysiotherapeut bij Fletcher Allen Health and Wellness Care
Primaire sport: kanoën met witte water

VS: Wanneer ben je begonnen met kanoën?
TS: Ik begon met kanoën in YMCA -kampen toen ik 10 of 11 was. Toen ik hier voor de universiteit verhuisde, viel ik binnen zoals bij de bergen. Ik wandelde alle 4.000-voeters in New Hampshire en deed niet veel peddelen. Toen haalde ik mijn allereerste consumentenleningen voor een aluminium Grumman-kano van $ 300, 14 voet, een kiel. Het was geen geweldige optie voor een witte waterboot uit New England, waar water vaak zo marginaal is, maar het kreeg veel gebruik.

VS: Wanneer heb je je allereerste echte witte-waterboot gekregen?
TS: Rond 1990 kreeg ik een Royalex tandemboot om met mijn vrouw te peddelen. Veel huwelijken komen niet door tandem peddelen, dus hebben we ervoor gekozen om het huwelijk te behouden en samen de tandem te peddelen.

VS: Dus met wie heb je gepedpt?
TS: Eigenlijk had ik een knielenbord geïnstalleerd op Midship en peddelde het jarenlang solo. De boot was 80 pond, dus het was een geweldige training. Ik behandelde zelfs een aantal moeilijke peddels zoals de Deerfield Dryway in Massachusetts in die boot. Ze doen weekendreleases gedurende de zomer. Het is een rivier III of IV, en het is waarschijnlijk het moeilijkste dat ik ooit op dat moment had peddelen. Het was toen ongeveer dat ik geloofde dat ik hoogstwaarschijnlijk een solo -kano moest krijgen, dus kreeg ik een Mohawk -sonde, die ik tot mijn knieën met de bodem peddelde. Ik ging een waterval van 15 voet af in Bartlett Falls (ook begrepen als broodrooster) op de New Haven River. Toen mijn boot het zwembad onderaan raakte, stopte het maar ik bleef doorgaan. De boot scheurt net onder een van mijn knieën.

VS: Zijn apparaten verbeterd omdat dan?
TS: Oh, ja. Tegenwoordig, met lichtere evenals veel betere apparatuur, doen Canoers dingen die we gebruikten om te geloven dat het niet mogelijk was. Ik houd er rekening mee dat ik mijn boot op een deel van de bovenste Mad River zou brengen waar ik nooit over zou denken niet te rennen. Tegenwoordig heb ik een Mad River -verontwaardiging die slechts 12½ voet lang is. Je kunt altijd van rotsen stuiteren.

VS: Hoe lang is het witwaterseizoen precies?
TS: Een jaar peddelde ik elke maand, maar dat is ongebruikelijk. De meest uitdagende maanden voor wit water zijn zowel januari als februari. Je kunt altijd begin december peddelen, en er is praktisch altijd iets dat voor eind maart loopt. Het modderseizoen is perfect omdat de sneeuw smelt. Tegen eind april zijn veel van de sneeuw in Vermont verdwenen, behalve op de grootste hoogtes. Tegen mei moet je grotere rivieren ontdekken met grotere stroomgebieden of uitgaan nadat het regent.

VS: Heeft u enige vorm van onvergetelijke witte waterreizen gemaakt?
TS: De meest onvergetelijke ging in 2005 naar de Grand Canyon. Het was de droom van een paddler. Er zijn moeilijkere rivieren dan de Colorado, maar naarmate maaltijdreizen gaan, zijn er niet zo goed veel beter dan dat.

VS: Heeft u een gewenste waterlichaam?
TS: De Vermont Paddlers Club heeft te maken gehad met Amerikaans wildwater om een ​​aantal erkende releases te krijgen en toegang te krijgen tot locaties die in het verleden zijn gepubliceerd. Ik peddelde de Ausable Chasm als onderdeel van hun flowstudie, evenals nu is het legaal voor kano en kajak daar. Het heeft wat groot wit water, en het is een spectaculaire kloof in de Adirondacks. We werken ook samen met American Whitewater om toestemming te krijgen om de milieuvriendelijke rivier te gebruiken, die milieuvriendelijk rivierreservoir afvoert, en in het voorjaar wat groot wit water heeft. Een persoonlijke voorkeur is Joe’s Brook. Het stroomt 10 mijl uit Joe’s vijver naar de Passumpsic en daalt 1000 voet in die 10 mijl. Er zijn steilere rivieren, maar 100 voet per mijl gedurende 10 mijl is praktisch ongehoord in New England.

VS: Je bent al jaren opgenomen in de Vermont Paddlers Club. Vertel ons daarover.
TS: Toen de club voor het eerst werd opgericht, werd het de Northern Vermont Canoe Cruisers genoemd. Het gebruikte voornamelijk canoers, maar dat is niet langer het geval. Vóór internet hebben we gebruik gemaakt van een berichttelefoon waar mensen linken met anderen die de Yen hadden om te peddelen. Het is nu eenvoudiger. Dit is mijn 15e jaar als hun webmaster. Ik heb alle oude nieuwsbrieven gearchiveerd vanaf 1975. Dat is essentieel, omdat onze honger naar elektrische stroom groeit, evenals de toekomst van Vermont Yankee in twijfel, de druk om rivieren in Vermont te vestigen, groeit. De rivieren die steilst zijn en de meest betrouwbare stroomcharme het meest hebben voor Hyrdro -ontwikkelaars, maar ze zijn ook onze favorieten. Vermont heeft een doctrine genaamd bestaand gebruik, dus het hebben van records die aantonen dat we deze rivieren gebruiken voor REnull